"Met veel humor en liefde worden casussen uit onze dagelijkse beroepspraktijk uitgespeeld. Om te lachen maar ook integer. Het naderbij komen van cliënt en vrijwilliger maar ook het afstand nemen van elkaar nadat de grens is aangegeven. Door dit mooie spel breekt de ietwat 'geladen' stemming die er omtrent de terminale fase toch wel is en voelen meer mensen zich uitgenodigd om een situatie te verwoorden en uit te laten beelden. Door de zeer verschillende stijlen zoals dans, zang en gedicht wordt het een afwisselende avond."

Ria Vink, coördinator VPTZ Humanitas, december 2008.